Eline & Ruben

Regen doet iets met kleur wat zon nooit lukt. Het gras wordt dieper, de rotsen krijgen structuur, en huid gaat licht weerkaatsen alsof er een lamp naast staat. Ik heb die dag bijna alles een halve stop onderbelicht en er verder niets aan gedaan. De wolken hingen zo laag dat de bergen half wegvielen, wat de beelden vanzelf leeg en groot maakte.

Vanaf de parkeerplaats liepen we een klein uur omhoog, met de jurk in een rugzak en laarzen aan. Boven waaide het zo hard dat praten geen zin meer had. Ze hebben elkaar daar getrouwd met een celebrant die tegen de wind in stond te schreeuwen, en zijn daarna een minuut of vijf blijven staan zonder iets te zeggen. Van dat moment hebben ze de grootste afdruk laten maken.

Beneden zaten we met z'n vieren in een pub bij de kachel, jassen over de stoelen en schoenen uit. Ik heb toen nog een halve rol gemaakt van dingen die niets met een bruiloft te maken hebben: handen om een glas, een hond onder de tafel, damp op het raam. Die staan gewoon in de galerij.