Blauw uur op de Lofoten

Het blauwe uur duurt daarboven eerder een blauwe middag. Alles krijgt dezelfde koele toon: de sneeuw, de zee, de rode huisjes langs het water. Ik heb op die kleur gefotografeerd in plaats van hem er later uit te halen, want zo zag het er nu eenmaal uit. In de hele galerij zit één beeld met warm licht, en dat komt van een keukenlamp.

De ceremonie was buiten, op een steiger, in min zeven. Dat klinkt heftiger dan het was: Marit droeg een wollen mantel over haar jurk en Sepp hield gewoon zijn muts op. Ze hebben het kort gehouden, twee minuten misschien, en daarna zijn we snel naar binnen gegaan. Sommige dagen hoeven niet lang te duren om te kloppen.

's Avonds stond het noorderlicht boven het huisje, wat ik niet had beloofd en ook nooit beloof. We zijn in jassen en laarzen naar buiten gerend en hebben daar een half uur gestaan. Die beelden zijn technisch verre van perfect: lange sluitertijden, beweging, ruis. Ze staan er allemaal in.