Roos & Bram

's Ochtends was het mistig en stil in de binnenstad. We hebben een half uur genomen voordat de deuren opengingen, alleen zij tweeën op een brug waar verder niemand liep. Dat half uur stel ik altijd voor, ook bij winterbruiloften, juist bij winterbruiloften. Later op de dag krijg je het nooit meer terug.

De ceremonie begon toen het buiten al blauw werd. Binnen brandden alleen kaarsen en twee lampen die iemand vergeten was uit te doen, en dat bleek precies genoeg. Bram huilde vanaf de eerste zin en heeft dat de rest van de ceremonie niet meer onder controle gekregen. Roos gaf hem haar zakdoek en zei iets wat ik niet verstond, waarna de hele zaal begon te lachen.

Voor het feest ben ik overgestapt op flits. Korrel, harde schaduwen, mensen die half in beeld staan: dat past bij hoe een avond in december aanvoelt. Rond half twee stond de dansvloer nog vol. De laatste beelden zijn gemaakt op het pleintje voor de deur, met adem in de lucht en niemand met een jas aan.